Al meer dan twintig jaar schrijft dit blad dat dit land boven zijn stand leeft, dat intrinsieke ingrepen nodig zijn. Eindelijk lijken die er dan te komen, zij het dan nog voornamelijk onder druk van de financiële markten en Europa.

De manier waarop is echter een andere kwestie. Nieuwe blinde lastenverhogende maatregelen worden getroffen zonder dat men een duidelijk zicht op de uiteindelijke impact ervan heeft.

Getuige de mank lopende overheidscommunicatie rond de nieuwe regeling in verband met de bedrijfswagens en ecologische tegemoetkomingen, de ingrepen in het pensioenstelsel of de hypotheekaftrek.

Het zijn ingrepen die nefast zijn voor het consumentenvertrouwen, nog steeds het fundament van elke volkshuishouding.

En later deze maand volgen wellicht nog een resem nieuwe maatregelen in de hoop onze ontsporende begroting toch maar op de rails te krijgen.

Hopelijk gaat men inzien dat de grens van de belastbaarheid in dit land bereikt is, zowel voor de ondernemingen als voor de burgers. Dat in plaats van nieuwe inkomsten aan te boren, het nu tijd is om ten volle op bezuinigingen te focussen.

Een indexsprong kan op korte termijn enig soelaas bieden. En dat sleutelen aan het systeem van de automatische loonindexering onvermijdbaar is geworden, is nu wel duidelijk.

Luc Willemijns