Editie nr.431 - 15 april, 2010
Editoriaal
Langzaam maar zeker sijpelt het besef door dat Opel Antwerpen een aflopende zaak is. De Vlaamse regering neemt de moedige maar schier onmogelijke taak op om binnen de zes maanden een nieuwe industriële investeerder aan te trekken. Bij voorkeur in de autosector of in de industrie.
De Opel-site is geografisch uitstekend gelegen en prima ontsloten via verschillende transportmodi.
Dus daar zal het zeker niet aan liggen.
Waar het wel zal op aankomen is het omgevingskader: hoge loonkosten en een rigide arbeidsreglementering, in combinatie met behoorlijk wat rechtsonzekerheid, zijn nu niet meteen argumenten die een industriële investeerder ertoe kunnen bewegen zich in Vlaanderen, en bij extensie, in België te vestigen.
Ongetwijfeld schuilt ook daar de reden waarom een Chinees auto-assemblagebedrijf de boot afhield toen het de site, tegen bijzonder aantrekkelijke voorwaarden, kreeg aangeboden.
Het heette toen “te vroeg” te zijn.
Of speelden er toch andere redenen om niet op het aanbod in te gaan?
Luc Willemijns



